To push one's Lok...

Each moment is new

Freeze the moment

Each moment is cool

Freeze the moment

I wouldn't wanna be

Anywhere else but... here

I wouldnt wanna change

Anything at all

-  All Saints – Black Coffee –

Ola! Donderdagavond, 18:18  uur. Of iets met 6 en PM, want ze doen hier niet aan getallen boven de 12. Vandaag voor de 4^e dag in de kas gewerkt (nursery, zeggen ze hier, maar dat krijg ik m’n strot niet uit in verband met de associatie met kleine kinderen). Niet 4 dagen op rij trouwens, gisteren heb ik een vrije dag geclaimd (waarover later meer…) en ook nog niet legaal want dat belastingnummer moet ik dus nog aanvragen. Hallo zeg! Als men hier zo superrrrr flexibel en rrrrrrrrrrelaxt met de zaken omgaat dan mag ik dat toch zeker ook!? Maar dus, 4 dagen in de kas, 26 uur gemaakt, waarvan het tijdens de eerste twee dagen ZEKER de hele dag boven de 30 graden is geweest. In een kas dus. Oh, en tijdens die allereerste dag heb ik dus ook een heuse AARDBEVING meegemaakt, exciting times! Mooi verhaal wel, die aardbeving…

Ik was afgelopen zondag zo rond het middaguur zwaar content in mijn eigen bubbel gerbera’s aan het plukken toen INEENS de hele kas begon te schudden! Dat heeft zeker 2, misschien wel 3 seconden geduurd, waarna ik m’n schouders heb opgehaald en weer door ben gegaan met plukken. Totdat ik merkte dat van achter uit de kas, collega L, formaatje mammoettanker, een vette sprint richting uitgang had ingezet, onderwijl ‘EARTHQUAAAAAAAAKE” gillend. Oh dus! Waarna ik vervolgens dacht dat het met zo’n instabiele bodem een ernstig ongeschikt moment was voor  L.  om te gaan draven (HOU OP! STRAKS KRIJGEN WE ER NOG EEEEEEEEN!) maar waarschijnlijk werkt het toch niet helemaal zo. Toen heb ik mijn nieuwe bloemenvriendjes toch maar even gelaten en ben ik EVEN gaan checken wat er exactly on the hand was. Aardbeving, dus. 5.9 op de schaal van Richter, en zo’n zware hadden ze hier sinds de ellende van PRECIES 5 jaar geleden niet meer gehad. De beving heeft plaatsgevonden zo’n 15 km van de kust, in zee (technisch gezien dus een ZEEbeving), net buiten Christchurch. Op wat materiële schade na heeft deze aardbeving niet zoveel aangericht maar het is wel te merken dat ‘men’ rekening houdt met de komst van een (nog) grote(re). Toch maar eens uitzoeken wat ik precies moet doen als zoiets gebeurt (en nou doe ik wel heel stoer enzo, maar stiekem schijt ik al 7 kleuren bagger bij het idee, en is dit één van die dingen waar ik voorafgaande aan mijn reis ook wel een slapeloze nacht van heb gehad). Er is die dag (en de dagen erna) nog lang nagepraat over de aardbeving… en over hoe cool/naïef The Dutchie/The Tourist (want die twee koosnaampjes heb ik toch maar mooi alvast binnen!) had gereageerd.

Verder wat betreft werk. Het is precies zo saai en geestdodend als ik had gehoopt. Ondanks dat ik 4 dagen best verschillende dingen heb gedaan hoef ik m’n hoofd helemaal nergens bij te gebruiken (ik moet tot 6 tellen, verder niet) en dat vind ik echt HEEEEEEEERLIJK! Om zomaar eens wat werkzaamheden te noemen: emmers water vullen, 6 op een trolley zetten, trolley wegzetten. Totdat op deze manier alle voorhanden zijnde emmers en trolleys gevuld zijn. En dan gerbera’s plukken. The ‘art of picking’ is niet in één dag te doorgronden (blijkbaar, want mijn rijen worden steeds door iemand anders gecontroleerd en dat verdraag ik bijzonder slecht, alsof ik dit niet in 1x perfect zou kunnen!?). Je moet onder andere letten op ‘pollen’ (niks voor jou dit, Martijn!) en de stand van de blaadjes. En dan grijp je zo’n gerbera vast en draai je sierlijk een half rondje zodat de stam loskomt van de plant en je ‘m vervolgens in je handen kunt nemen. En als je dan een hele rij zo hebt gedaan stamp je ze even op gelijke hoogte, knip je een paar centimeter van de stam en zet je het bossie in  eerder genoemde emmer. TADAAAA! En zo doe je dan die hele fokking kas. Heeeeeerlijk! Toch jammer dat dat ‘sierlijk draaien’ bij mij nog niet zo soepeltjes gaat. Ik wrik die stammetjes vooral een paar keer heftig heen en weer en als dat niet werkt is het een kwestie van hard rossen (volgens collega C. mag ik best wat kracht… you don’t know me, sister!) …. Totdat de stam breekt of ik de hele modderfokking plant in m’n klauwen heb… en dat is dus NIET de bedoeling…. U snapt het, zwaar leven dit.  Andere werkzaamheden die ik verricht zijn het snoeien van de rozen, ‘laterals’ plukken. Oftewel, zijtakjes, waar een nieuwe knop uit kan komen, KAPOT maken. En dat in korte broek. Na de eerste dag in de rozen zien mijn benen en armen eruit alsof ik  in een bad met prikkeldraad heb liggen woelen. Echt, zo zwaar dit.

I wouldn't wanna take

Everything out on... you

Though I know I do

(Although I know I do)

Everytime I fall

En stiekem vind ik het soms echt wel even zwaar, alleen, en zo ver van huis (lees: Martijn) met zo’n enorm tijdverschil en een nogal beperkte bewegingsvrijheid en zo’n grote afstand tot iets anders dan deze straat/dit bedrijf. Gelukkig is daar dan Martijn, die nu met 39 graden koorts in bed lig te ijlen en waar ik dan toch nog ieder uur van de dag tegenaan mag zeuren/zeiken/klagen/mopperen/foeteren/janken/brullen. Zo dus ook woensdag, op m’n geclaimde vrije dag. Ik had de avond ervoor m’n wasmachine getest, een toploader (waar voor mijn komst vooral de ondergepiste lakens van oma in werden gemieterd) en zag ’s ochtends uit m’n raam –terwijl ik met Martijn aan het skypen was- dat mijn wasgoed, dat ik van M. aan hun overbezette lijntje (want 4 kinderen) mocht hangen, was verdwenen. In mijn hoofd groeide dat direct uit tot een vrij definitieve vermissing van mijn fijne paar wandelsokken en mijn enige driekwartbroek (su-per seksloos ding maar vrij noodzakelijk in deze contreien) want zie die maar eens terug te vinden in die Mount Doom van wasgoed dat in dat huis van de buren staat opgesteld. En toen werd ik dus even gruwelijk boos. Want je blijft met je tengels van mijn kleren af, of ze nou aan JOUW waslijn hangen of niet. Zo. En dat ging natuurlijk helemaal niet over die was. Het was gewoon even Niet Mijn Dag. Ik was eigenlijk van plan om op een geleende fiets 10 km verderop boodschappen te gaan doen maar Nieuw-Zeeland deed waar Nieuw-Zeeland goed in is; na 2 dagen zon en dik 30 graden heeft het woensdag met zo’n 18 graden de hele dag gestormd en geregend (four seasons in one day!) En dan ga ik dus NIET op een fiets boodschappen doen, zo simpel is het. Dus heb ik maar weer eens een hele dag in m’n serre zitten lezen. Op m’n e-reader, waar ik nog steeds niet zo’n fan van ben. Ik lees vooral wat GRATIES voorhanden is en niet wat ik nou per se heel graag wil lezen, dus mocht iemand toevallig nog een shitload aan GOEIE ebooks hebben, graag mailen! Dat terzijde ben ik hier onder andere ook wel echt om NIETS te hoeven/moeten en is een dag lezen dus niet zo’n ramp EN ben ik ondertussen heus wel moed/lef aan het opbouwen om meer te gaan ondernemen.

Zo heb ik zojuist een treinkaartje geboekt voor de TranzAlpine scenic journey. Een viereneenhalf uur durende treinreis van Christchurch naar Greymouth, dwars over de breedte van het zuider eiland door de bergen (Arthur’s Pass). Vanwege hysterische prijzen op korte termijn ga ik pas (?) op maandag 7 maart en dan blijf ik ook een nachtje in een hostel in Greymouth voordat ik weer terug naar Christchurch ga. Verder ga ik op 27 februari naar m’n eerste Super Rugby wedstrijd hier en ga ik de dag erna op een 4 wheel drive tocht door/over privéterrein van mensen die speciaal voor het goede doel hun landerijen, op een uur afstand landinwaarts, opengooien voor publiek. Tussendoor moet er wel gewerkt worden voor de huur van mijn bungalowtje en gaat I. vast tijd vinden om mijn auto te fixen zodat ik voor die tijd ook wat makkelijker de hort op kan.

Sail away

I miss you more

Until you see the shore

There I will be waiting

Anticipating

En over 100 dagen is Martijn hier al. Jeeeej! Zin in! Tenzij ik voor die tijd een All Black in het wild tegen ben gekomen en aan de haak heb kunnen slaan, dan niet. GRAPPETJE NATUURLIJK!  



Ps. Onder het kopje 'Soundtracking' vind je de playlist van m'n avontuur. Want muziek maakt alles mooier. En soms is dat inderdaad zo'n kazig nummer van All Saints. Dikke puh.